Διαγραφή χρέους ή ρήξη με τους δανειστές


τό που πρέπει να σταματήσει με κάθε θυσία, είναι ο δρόμος προς την καταστροφή και το χάος, ο οποίος είναι στρωμένος με τα μνημόνια – τονίζοντας πως μόνο τα μνημόνια είναι αυτά που εγγυώνται την έξοδο από την Ευρωζώνη και όχι η οικονομική κατάσταση της πατρίδας μας.
.«Το χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό, αφού προηγουμένως μας στέρησε την εθνική μας κυριαρχία, έχει αναχθεί πια σε εθνικό θέμα – αφού, εάν δεν ακολουθήσει η ονομαστική διαγραφή του άμεσα, θα βυθιστεί η Ελλάδα στο χάος. Επομένως θα μετατραπεί σε ένα αποτυχημένο κράτος, με κίνδυνο να χάσει ακόμη και την εδαφική της ακεραιότητα – συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου.Ως εκ τούτου, είναι υποχρεωμένες όλες οι πολιτικές δυνάμεις να συνεργαστούν μεταξύ τους στο συγκεκριμένο θέμα, όπως στην περίπτωση που η χώρα μας θα ήταν αντιμέτωπη με μία στρατιωτική απειλή – στηριζόμενες φυσικά από το σύνολο των Πολιτών ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, για τον ίδιο λόγο«.
.Άποψη  
Το πρόβλημα της Ελλάδας σήμερα είναι το δημόσιο χρέος – το οποίο μπορούσε  να εξυπηρετείται έως τα τέλη του 2014, αλλά όχι μετά, λόγω της πολιτικής των μνημονίων που βύθισε τη χώρα στην ύφεση. Δυστυχώς η κυβέρνηση που ανέλαβε την ηγεσία το 2015 με την υπόσχεση της ρήξης με τους δανειστές, μία θετική συμφωνία μαζί τους δηλαδή ή την άμεση στάση πληρωμών, συνθηκολόγησε προτού καν ξεκινήσει τη διαπραγμάτευση – με την αποδοχή του χρέους στις 20 Φεβρουαρίου του 2015, από τον τότε υπουργό οικονομικών της. Ως εκ τούτου, όλα όσα ακολούθησαν αμέσως μετά ήταν ανόητα και καταδικασμένα να αποτύχουν – αφού η Ελλάδα είχε ήδη παγιδευτεί στον εκβιασμό του τρίτου μνημονίου.Το δεύτερο εξίσου μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας είναι πλέον το ιδιωτικό χρέος – το οποίο ναι μεν δεν έχει αυξηθεί απέναντι στις τράπεζες, αφού έχουν πάψει προ πολλού να δανείζουν τους Έλληνες, αλλά ένα μεγάλο μέρος του έχει καταστεί ληξιπρόθεσμο και δεν εξυπηρετείται, επίσης λόγω της πολιτικής των μνημονίων. Για την ίδια αιτία έχει αυξηθεί το ιδιωτικό χρέος απέναντι στο κράτος και στους δημόσιους οργανισμούς – εξαιτίας δηλαδή   των υπερβολικών φόρων, της ανεργίας, καθώς επίσης της κατάρρευσης των εισοδημάτων.Εάν δεν επιλυθούν λοιπόν αυτά τα δύο μεγάλα προβλήματα, είναι αδύνατον να διενεργηθούν επενδύσεις τόσο εκ μέρους των Ελλήνων, όσο και των ξένων – αφού έχει χαθεί εντελώς η πιστοληπτική ικανότητα του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, ενώ κανένας δεν επενδύει σε μία χώρα που μειώνεται η ζήτηση, που οι μελλοντικές προοπτικές της είναι σκοτεινές, που όλο και περισσότεροι αδυνατούν να ανταπεξέλθουν με τις υποχρεώσεις τους κοκ. Χωρίς επενδύσεις όμως δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη ανάπτυξη, όπως άλλωστε φαίνεται από την εξέλιξη του ΑΕΠ (γράφημα) – οπότε η χώρα δεν είναι σε θέση να ξεφύγει από την ύφεση.
Επεξήγηση γραφήματος: Αναθεωρημένη εξέλιξη του ΑΕΠ της Ελλάδας ανά τρίμηνο..Περαιτέρω, για να λυθούν τα δύο αυτά μεγάλα προβλήματα θα πρέπει η Ελλάδα να ρισκάρει τη ρήξη με τους δανειστές της – έχοντας πλέον το ηθικό έρεισμα, αφού σε αυτούς οφείλονται πια και τα δύο. Όσον αφορά το πρώτο, το δημόσιο χρέος, δεν ήταν τόσο σοβαρό το 2010, όπου το κράτος είχε αντιμετωπίσει μεν προβλήματα ρευστότητας, αλλά όχι φερεγγυότητας –  κυρίως ως αποτέλεσμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, καθώς επίσης των λαθών της προηγούμενης κυβέρνησης που δεν φρόντισε να αντικαταστήσει έγκαιρα τα ομόλογα που έληγαν μαζικά το 2010.Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα ήταν φερέγγυα, ενώ μπορούσε να το αποδείξει με την κατάρτιση ενός κρατικού ισολογισμού όπως είχαμε τότε προτείνει, κατά το παράδειγμα της Νέας Ζηλανδίας – όπου δεν θα φαίνονταν μόνο τα χρέη της αλλά, επίσης, τα περιουσιακά της στοιχεία, τα οποία είχαν υπολογιστεί από το ΔΝΤ επίσημα, στα 300 δις € χωρίς τα ενεργειακά αποθέματα (πηγή), οπότε κάλυπταν όλα της τα χρέη (σήμερα βέβαια η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα ρευστότητας, αλλά ένα δίδυμο πρόβλημα φερεγυότητας – του δημοσίου και του ιδιωτικού της τομέα).Όσον αφορά το δεύτερο, δεν υπήρχε καθόλου το 2010, αφού ο ιδιωτικός τομέας της χώρας ήταν υγιέστατος – συμπεριλαμβανομένων των τραπεζών, οι οποίες χρεοκόπησαν από τον υπουργό που έκανε το έγκλημα να υπογράψει το PSI. Επομένως, οι Έλληνες δεν θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως «κακοπληρωτές» απαιτώντας τη διαγραφή χρεών, αφού δεν είναι αυτοί υπεύθυνοι για τα προβλήματα που τους προκάλεσαν τα μνημόνια μετά το 2010 – τα οποία τελικά κόστισαν στην Ελλάδα πάνω από 1 τρις €, έναντι δανείων με αποικιοκρατικές συμβάσεις της τάξης των 300 δις €.Είναι δε αστείο να κυκλοφορούν γραφήματα, όπως αυτό που ακολουθεί, σύμφωνα με τα οποία το ασφαλιστικό κόστος στη χώρα μας, ως προς το ΑΕΠ, είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη – αφού οι «θεσμοί» έχουν συρρικνώσει με τα αποτυχημένα μνημόνια τους το ΑΕΠ μας κατά 28% σχεδόν, οπότε λογικά έχει αυξηθεί η σχέση ασφαλιστικό/ΑΕΠ, λόγω της μείωσης του παρανομαστή.
Επεξήγηση γραφήματος: Κόστος του ασφαλιστικού ως προς το ΑΕΠ
.Φυσικά οι δανειστές, έχοντας πείσει αρκετούς Έλληνες πως είναι θύτες και όχι θύματα, μέσω της συνεχούς επισήμανσης των αδυναμιών του κράτους τους και των ίδιων σε υπερθετικό βαθμό (διαφθορά, διαπλοκή, φοροδιαφυγή κοκ.), αφού αυτό απαιτείται από τους κανόνες της χειραγώγησης των μαζών, δεν είναι καθόλου πρόθυμοι να δεχθούν τη διαγραφή – απειλώντας την Ελλάδα με την εκδίωξη της από την Ευρωζώνη, παρά το ότι η συμμετοχή της στο ευρώ είναι αμετάκλητη, ενώ ο μοναδικός τρόπος για να επιτευχθεί προϋποθέτει την προηγούμενη εκούσια έξοδο από την ΕΕ (ανάλυση).Η τρομοκρατία που ασκούν σε μία χώρα που της επέβαλλαν τα τριπλά μέτρα ύφεσης από ότι στην επόμενη, στην Πορτογαλία, ενώ είναι η μοναδική που δεν στηρίζει η ΕΚΤ τα επιτόκια των ομολόγων της, καθώς επίσης που δεν της επιτρέπει να συμμετέχει στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, επικεντρώνεται στο, παράνομο φυσικά, κλείσιμο των τραπεζών της – έχοντας πείσει τους Έλληνες πως τότε θα υποχρεώνονταν de facto να εγκαταλείψουν εκούσια την Ευρωζώνη.Πρόκειται φυσικά για μία «άσφαιρη απειλή», εάν η οποιαδήποτε κυβέρνηση της χώρας λάμβανε στοιχειωδώς τα μέτρα της – όπως θα ήταν η εθνικοποίηση των τραπεζών, ένα δεύτερο νόμισμα εγγυημένο από το κράτος για την είσπραξη φόρων κοκ. Άσφαιρος είναι εκτός αυτού ο ισχυρισμός, σύμφωνα με τον οποίο απαγορεύεται η Ελλάδα να δηλώσει στάση πληρωμών εντός της Ευρωζώνης, χρεοκοπώντας – αφού καμία ευρωπαϊκή σύμβαση δεν μπορεί να της το απαγορεύσει, ενώ η πτώχευση δεν αποτελεί επιλογή, αλλά αναγκαιότητα.
Η άλλη όψη του νομίσματος
Από την άλλη πλευρά η Ελλάδα έχει πετύχει ένα θαύμα, μοναδικό στην παγκόσμια ιστορία – κατορθώνοντας να επιβιώνει μετά από 8 χρόνια βαθιάς ύφεσης και επιβολής μέτρων βιβλικών διαστάσεων, έχοντας χάσει περισσότερο ΑΕΠ από ότι οι Η.Π.Α. το 1930 ή από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Ακόμη και σήμερα όμως συναντάει κανείς περισσότερους άστεγους στην Ισπανία ή στη Γερμανία, από ότι στη χώρα μας – ενώ οι ελληνικές εξαγωγές, συμπεριλαμβανομένου του τουρισμού, θα υπερβούν το 2017 το 30% του ΑΕΠ (ανάλυση), έναντι 45% περίπου της πρώτης εξαγωγικής χώρας του πλανήτη, της Γερμανίας.
Εάν λοιπόν η Ελλάδα, έχοντας ανακτήσει την ανταγωνιστικότητα της όσον αφορά το εργατικό κόστος ανά μονάδα προϊόντος (γράφημα), στηριχθεί επενδυτικά, έτσι ώστε να καλύψει την ανταγωνιστικότητα που της λείπει λόγω της μη διενέργειας επενδύσεων, θα αναπτυχθεί με εντυπωσιακά γρήγορο ρυθμό – αφού έχει τρεις ισχυρότατους οικονομικούς πυλώνες, την ποιοτική γεωργία, τον τουρισμό και τη ναυτιλία, στους οποίους διαθέτει εξαιρετικά μεγάλα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα.Ειδικά όσον αφορά τη ναυτιλία, το γεγονός ότι ένα μικρό κράτος των 10 εκ. κατέχει την πρώτη θέση στον πλανήτη, ξεπερνώντας δυτικές χώρες όπως τις Η.Π.Α. των 300 εκ., την Ιαπωνία των 130 εκ. και τη Γερμανία των 80 εκ., αρκεί για να κάνει τους Έλληνες υπερήφανους – σημειώνοντας πως το 2017 αναμένονται 30 εκ. τουρίστες, αφού καμία άλλη χώρα δεν διαθέτει τόσα πολλά και πανέμορφα νησιά, ενώ ούτε καν στο ελάχιστο την πολιτιστική παράδοση της Ελλάδας.Εάν δε η γεωργία μας αναπτυχθεί μέσω της διενέργειας επενδύσεων σε βαθμό που να καλύπτει μόνο τις εσωτερικές ανάγκες της χώρας και των ξενοδοχείων της, δεν χρειάζεται τίποτα άλλο – αυξάνοντας σημαντικά το ΑΕΠ της Ελλάδας. Με δεδομένο τώρα το ότι, οι τιμές των παγίων περιουσιακών στοιχείων στην Ελλάδα ευρίσκονται στο ναδίρ, δεν υπάρχει καμία άλλη χώρα φθηνότερη, όσον αφορά τη διεξαγωγή επενδύσεων – κάτι που αργά ή γρήγορα θα συνειδητοποιηθεί, με θετικά αποτελέσματα για την οικονομία μας.
Επομένως οι Έλληνες δεν πρέπει να φοβούνται καθόλου για το μέλλον της χώρας τους, ενώ η πολιτική τους ηγεσία έχει πλέον το ηθικό έρεισμα να απαιτήσει τη διαγραφή του δημοσίου χρέους – χωρίς φυσικά να κάνει το λάθος να αποδεχθεί προτάσεις GREXIT τύπου Σόιμπλε, αφού δεν έχει κανένα λόγο, ενώ θα ήταν ανόητο και ανεύθυνο να εγκαταλείψει εκούσια την Ευρωζώνη.
Εάν βέβαια εξαναγκαστεί από τους δανειστές να το κάνει, με κάποιον τρόπο που δεν μπορούμε να φανταστούμε, δεν πρέπει επίσης να φοβηθούν οι Έλληνες – ενώ ασφαλώς θα μεσολαβούσαν διαπραγματεύσεις που θα διαρκούσαν τουλάχιστον όσο αυτές της Βρετανίας (δύο χρόνια μετά την εκούσια κατάθεση της αίτησης αποχώρησης).
Αυτό που όμως πρέπει να φοβούνται, οπότε οφείλει να σταματήσει με κάθε θυσία, είναι ο δρόμος προς την καταστροφή και το χάος, ο οποίος είναι στρωμένος με τα μνημόνια – τονίζοντας πως μόνο τα μνημόνια είναι αυτά που εγγυώνται την έξοδο από την Ευρωζώνη και όχι η οικονομική κατάσταση της πατρίδας μας.
Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει είτε εντός της θνησιγενούς Ευρωζώνης, είτε εκτός, εάν δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις  – αρκεί να έχει η ίδια την πρωτοβουλία των κινήσεων και όχι οι δανειστές της, καθώς επίσης σχέδιο τόσο για το ένα, όσο και για το άλλο ενδεχόμενο.
Επίλογος
Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ευρωζώνη δεν οφείλεται στη Γερμανία αυτού καθεαυτού, αλλά στην κυβέρνηση της – επειδή αυτή έχει υιοθετήσει την πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα, μέσω της οποίας εκμεταλλεύεται τις υπόλοιπες χώρες παράγοντας πλεονάσματα εις βάρος τους (τα πλεονάσματα του ενός είναι τα ελλείμματα του άλλου). Εν τούτοις, για πρώτη φορά προηγείται στις δημοσκοπήσεις το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στη χώρα, το οποίο φαίνεται πως έχει διαφορετικές αντιλήψεις.
Ως εκ τούτου, θεωρούμε πως το μέλλον της Ευρωζώνης θα κριθεί από τις γερμανικές εκλογές και όχι από τις γαλλικές όπου, εάν κερδίσει ο κ. Schulz, θα είναι μάλλον θετικό τόσο για τη νομισματική ένωση, όσο και για την Ελλάδα – «μάλλον», επειδή θα φανεί από τις πρώτες πράξεις του, αφού δεν πρέπει να στηρίζεται κανείς σε λόγια.Έχουμε την άποψη λοιπόν ότι, η Ελλάδα οφείλει μεν να καθυστερήσει τη λήψη αποφάσεων έως τότε, παίρνοντας τα μέτρα της για την πληρωμή των οφειλών του Ιουλίου, αλλά να είναι πλήρως προετοιμασμένη για την επόμενη ημέρα – έτσι ώστε, εάν δεν ξεκινήσουν αμέσως οι συζητήσεις για την ονομαστική διαγραφή του 50% των χρεών της, να είναι έτοιμη να προβεί σε στάση πληρωμών, για να δρομολογηθούν οι διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές της. Εκτός εάν βέβαια αλλάξει κάτι στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, οπότε να αναγκασθεί να επιταχύνει τις διαδικασίες – γεγονός που σημαίνει ότι, πρέπει ανά πάσα στιγμή να είναι έτοιμη για τη σύγκρουση, εάν και εφόσον χρειαστεί.

ΣΟΣ.....ΣΤΗΝ… ΚΟΛΑΣΗ ΤΗΣ ΕΦΟΡΙΑΣ – Αυτοί είναι οι 10 νέοι φόροι του 2018

Ακόμη πιο βαρύ θα κάνουν το λογαριασμό για τους φορολογούμενους τα δέκα νέα φορολογικά μέτρα που θα ισχύσουν από το 2018 τα περισσότερα εκ των οποίων προβλέπονται στο νέο μνημόνιο που πέρασε από τη Βουλή.
Την ώρα που τα πρώτα στοιχεία από την εκκαθάριση περίπου του 22% των φορολογικών δηλώσεων δείχνουν ότι περισσότεροι από έναν στους τρεις φορολογούμενους που έχουν υποβάλει μέχρι σήμερα δήλωση θα πληρώσουν, τα νέα φορολογικά μέτρα θα επιβαρύνουν μισθωτούς και συνταξιούχους.
Των δέκα νέων φορολογικών μέτρων του 2018, που περιγράφει η «Ναυτεμπορική», θα ακολουθήσει την επόμενη χρονιά η μείωση του αφορολόγητου που συμφωνήθηκε με τους δανειστές και θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τους φορολογούμενους.
– Καταργείται η έκπτωση 1,5% κατά την παρακράτηση φόρου επί μισθών και συντάξεων
– Καταργείται η έκπτωση φόρου για τα ποσά που δαπανήθηκαν για ιατρική φαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη
– Επιβάλλεται φόρος υπεραξίας στις πωλήσεις των ακινήτων
– Επιβάλλεται φόρος επί των εισοδημάτων από περιστασιακές και βραχυπρόθεσμες μισθώσεις ακίνητης περιουσίας
– Επιβάλλεται φόρος διαμονής σε ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια-διαμερίσματα
– Καταργούνται οι μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ σε 32 νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου και της Δωδεκανήσου
– Καταργείται ο μειωμένος κατά 50% συντελεστής Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης που εφαρμόζεται στην περιοχή Δωδεκανήσου για τα αλκοολούχα προϊόντα
– Απώλεια της ρύθμισης των 100 δόσεων από την πρώτη μέρα που μια νέα οφειλή προς το Δημόσιο γίνεται ληξιπρόθεσμα
– Περικοπή κατά 50% του επιδόματος θέρμανσης
– Κατάργηση των φοροαπαλλαγών βουλευτών και δικαστικών λειτουργών
Πάντως μέχρι από τις υποβληθείσες μέχρι σήμερα δηλώσεις προκύπτει ότι πάνω από έναν στους τρεις φορολογούμενους το αποτέλεσμα της εκκαθάρισης είναι χρεωστικό και θα κληθεί να πληρώσει φόρο για τα εισοδήματα που απέκτησε το 2016 ο οποίος κατά μέσο όρο ανέρχεται σε 750 ευρώ.
Η πληρωμή του φόρου μπορεί να γίνει σε τρεις ίσες διμηνιαίες δόσεις, εκ των οποίων η πρώτη μέχρι τις 31 Ιουλίου, η δεύτερη έως 29 Σεπτεμβρίου και η τρίτη μέχρι τις 30 Νοεμβρίου.
Μόλις το 16,33% των φορολογουμένων που υπέβαλαν ήδη τη δήλωσή τους έχουν επιστροφή φόρου που φθάνει κατά μέσο όρο σε 316 ευρώ, ενώ για τους μισούς φορολογούμενους το αποτέλεσμα της εκκαθάρισης είναι μηδενικό. Πρόκειται κατά κύριο λόγο για μισθωτούς και συνταξιούχους με χαμηλά εισοδήματα που δεν έχουν άλλες πηγές εισοδήματος.

ΠΡΟΣΟΧΗ....Παράνομα κυκλοφορούν 2 στα 10 Ι.Χ. με 1η Άδεια Κυκλοφορίας μετά το 2010 - Βαριά πρόστιμα σε 40.000 ιδιοκτήτες


Παράνομα κυκλοφορούν 2 στα 10 Ι.Χ. με 1η Άδεια Κυκλοφορίας μετά το 2010 - Βαριά πρόστιμα σε 40.000 ιδιοκτήτες
Στο στόχαστρο της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων έχουν εισέλθει οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων που τα κινούν παράνομα χωρίς να έχουν εξοφλήσει τα Τέλη Κυκλοφορίας 2017 και ήδη έχει ξεκινήσει η αποστολή των ειδοποιητηρίων με τα υπέρογκα πρόστιμα.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την πρώτη διασταύρωση της Διεύθυνσης Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης της Α.Α.Δ.Ε. εντοπίστηκαν 89.925 οχήματα με 1η Άδεια Κυκλοφορίας από το 2010 έως το 2016 οι ιδιοκτήτες των οποίων δεν έχουν εξοφλήσει τα Τέλη Κυκλοφορίας 2017, αλλά ούτε έχουν καταθέσει τις πινακίδες κυκλοφορίας στις κατά τόπους εφορίες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν οι «Ειδήσεις» στη διάθεσή τους, από το 2010 έως και το 2016 έχουν ταξινομηθεί πάνω από 500.000 αυτοκίνητα με αποτέλεσμα σχεδόν 2 στους 10 ιδιοκτήτες αυτοκινήτων με 1η άδεια κυκλοφορίας μετά το 2010 να μην έχει πληρώσει Τέλη Κυκλοφορίας.
Τα πρόστιμα που καλούνται να καταβάλουν οι ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων που δεν έχουν εξοφλήσει τα Τέλη Κυκλοφορίας 2017 ανέρχονται σε 15,4 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 8,1 εκατ. ευρώ αφορούν σε ανεξόφλητα Τέλη και τα υπόλοιπα 7,2 εκατ. ευρώ αφορούν σε πρόστιμα. Τα πρόστιμα βεβαιώθηκαν σε 40.120

ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΑ CAPITAL CONTROLS: Τι προτείνουν οι τραπεζίτες στο υπουργείο Οικονομικών



Σχέδιο για τη χαλάρωση των capital controls παρουσίασε η Ελληνική Ένωση Τραπεζών στο υπουργείο Οικονομικών και στη Τράπεζα της Ελλάδας.Σύμφωνα με πληροφορίες το σχέδιο που κατατέθηκε χθες, περιλαμβάνει τρεις προτάσεις στις οποίες ωστόσο, δεν υπάρχει πρόβλεψη για το άνοιγμα νέων λογαριασμών, όπως αρχικά είχε εκτιμηθεί.
Οι προτάσεις στοχεύουν στο να αυξηθεί η ρευστότητα της οικονομίας και να επιτραπεί η ανάληψη ποσού 1.800 ευρώ τον μήνα όπως επίσης να υπάρχει δυνατότητα προσθήκης συνδικαιούχου σε υφιστάμενο τραπεζικό λογαριασμό και να αυξηθεί το όριο για τη μεταφορά κεφαλαίων στο εξωτερικό που αφορούν στην πληρωμή τιμολογίων εισαγωγικών επιχειρήσεων.
Αναλυτικότερα, η Ελληνική ένωση Τραπεζών θα προτείνει να χαλαρώσουν ακόμα περισσότερο οι ασφυκτικοί περιορισμοί με τον παρακάτω οδικό χάρτη:
1. Να επιτρέπεται στους πολίτες να προχωρούν σε σωρευτική ανάληψη ποσού 1.800 ευρώ μια φορά τον μήνα (60 ευρώ τη μέρα Χ30 ημέρες =1800 ευρώ τον μήνα). Όπως είναι γνωστό, από την πρώτη μέρα επιβολής των capital controls τον Ιούνιο του 2015 το όριο της ημερήσιας ανάληψης είναι 60 ευρώ τη βδομάδα ή 840 ανά 14 ημέρες. Αν η πρόταση γίνει δεκτή, ο δικαιούχος του λογαριασμού θα μπορεί να σηκώσει 1.800 ευρώ π.χ την 1η Ιουνίου και να έχει δικαίωμα για νέα ανάληψη την 1η Ιουλίου.
2. Να επιτρέπεται η προσθήκη συνδικαιούχου σε υφιστάμενο λογαριασμό κατάθεσης, καθώς προς το παρόν ισχύει η απαγόρευση για άνοιγμα νέου τραπεζικού λογαριασμού.
3. Να αυξηθεί στο 180% του καλύτερου μήνα, από 140% σήμερα, το όριο για πληρωμή τιμολογίων στο εξωτερικό λόγω εισαγωγών. Δηλαδή μια εταιρεία που τον Ιούνιο του 2016 πραγματοποίησε εισαγωγές αξίας π.χ 1 εκατ. ευρώ έχει όριο 1,4 εκατ. ευρώ, και το όριο αυτό να αυξηθεί στο 1,8 εκατ. ευρώ.
Όπως είναι γνωστό, οι εκροές κεφαλαίων στο εξωτερικό έχουν απαραιτήτως την έγκριση επιτροπών και συγκεκριμένα για ποσά μέχρι 10.000 ευρώ η έγκριση δίνεται από το κατάστημα, για ποσά από 10.000-350.000 ευρώ από την ειδική επιτροπή της κάθε τράπεζας και για ποσά άνω των 350.000 ευρώ από τη μεγάλη επιτροπή της ΤτΕ.
Ας σημειωθεί πώς πως ο κ. Τσακαλώτος στην πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή για το πολυνομοσχέδιο δήλωσε δημόσια πως τα capital control μέχρι το τέλος του έτους. Ας σημειωθεί ωστόσο πως οι τράπεζες δεν συμμερίζονται πλήρως την άποψη αυτήν και εκτιμούν πως εκτός από την ένταξη στο QE και τη ρύθμιση του χρέους, σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υπάρξει και ένα εύρος χρόνου ώστε πλήρως να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των καταθετών στα πιστωτικά ιδρύματα.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΜΕΤΡΩΝ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΝΤ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ... ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ: Ένα μέτρο λιτότητας μπορεί να οδηγήσει σε αναταραχή την κοινωνία, στην συνέχεια την λήψη μέτρων καταστολής και στο τέλος την ανάκληση του μέτρου(ΣΑΣ λέει κατι αυτό;).



Κανείς μέχρι τώρα  δεν έχει μιλήσει  για την  κρυφή εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ και του ΔΝΤ, η οποία αναφέρεται στο  κείμενο του με τίτλο «The Political Feasibility of Adjustment»( ΟΟΣΑ Christian Morrisson  http://www.oecd.org/dev/1919084.pdf)


Το 2010 με το πρώτο μνημόνιο παρουσιάστηκε πως η συμμετοχή του ΔΝΤ στην τρόικα έγινε για οικονομικούς λόγους. Δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν είχαν επιπλέον των 80 δις, αλλά 30 δις για την χρηματοδότηση της Ελλάδας και χρειαζόταν και η συμμετοχή και του ΔΝΤ. Βέβαια, αργότερα, για την χρηματοδότηση των άλλων χωρών που έπληξε η κρίση βρέθηκαν τρισεκατομμύρια ευρώ. Οι αναφορές της Μέρκελ για την αναγκαιότητα της παρουσίας του ΔΝΤ στο πρόγραμμα και τα όσα συνέβησαν και σε άλλες χώρες, καταδεικνύουν πως η συμμετοχή του ΔΝΤ έγινε για άλλους λόγους. Ο Παπανδρέου μπορεί να φταίει για πολλά, αλλά όχι και για το ότι έφερε μόνος του το ΔΝΤ στην Ελλάδα.Ο ΟΟΣΑ και το ΔΝΤ μελέτησαν όλες τις περιπτώσεις των χωρών που εφαρμόστηκαν πρόγραμμα λιτότητας και κατέληξε σε μία μεθοδολογία εφαρμογής των μέτρων, με τις λιγότερες δυνατές αντιδράσεις.
Το ΔΝΤ διαπίστωσε πως υπό την πίεση των απεργιακών κινητοποιήσεων, ακόμη και εξεγέρσεων, πολλές κυβερνήσεις αναγκάστηκαν να διακόψουν ή να περικόψουν σημαντικά τα προγράμματα λιτότητας.
Η συμμετοχή  λοιπόν του ΔΝΤ στην τρόικα έγινε γιατί η Ε.Ε. και η Ε.Κ.Τ. παρόλο που είχαν τις τεχνικές δυνατότητες να σχεδιάσουν ένα «άριστο πρόγραμμα λιτότητας» δεν  είχαν την τεχνογνωσία για την εφαρμογή του.
Στο πρώτο μνημόνιο αναφέρονται ως έξοδα διαχείρισης του δανείου το εξωφρενικό  ποσό των 400 εκ. ευρώ. Αυτά τα χρήματα χρειάστηκαν για να στηθεί ένας ολόκληρος μηχανισμός παρακολούθησης και εφαρμογής των απαιτήσεων του μνημονίου.
Πέραν των γνωστών μελών της τρόικας, υπάρχει λοιπόν και η κρυφή  ΠΑΡΑΤΡΟΪΚΑ που ασχολείται με των τρόπο εφαρμογής των μέτρων λιτότητας.
Μετά από τέσσερα χρόνια εφαρμογής των μνημονίων στην Ελλάδα παρά τα όσα δημοσιοποιούνται περί αποτυχίας του ΔΝΤ στην πραγματικότητα τα όσα έγιναν, είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του ΔΝΤ όλων των εποχών, στην εφαρμογή μέτρων λιτότητας. Δεν έχει τόσο σημασία αν κάποιοι οικονομικοί δείκτες δεν έχουν το κατάλληλο μέγεθος αλλά το ότι μπορεί να λαμβάνονται πλέον μέτρα τα οποία μέχρι πριν λίγο καιρό φάνταζαν απίστευτα, σήμερα δεν θα συναντήσουν  παρά ελάχιστες αντιδράσεις.
Ένας ολόκληρος λαός έχει σχεδόν στο σύνολο του απονευρωθεί.
Η πραγματική εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ περιλαμβάνει συμπεράσματα από την εφαρμογή των μέτρων λιτότητας σε άλλες χώρες, τον τρόπο που μπορούν να εφαρμοστούν με τις λιγότερες αντιδράσεις, ποια μέτρα δεν προκαλούν αντιδράσεις, τον τρόπο αντιμετώπισης των απεργιών, την μεθοδολογία της αύξησης των τιμών, την τεχνική του διαίρει και βασίλευε, την επικοινωνιακή πολιτική της κάθε Κυβέρνησης, τον τρόπο διαμόρφωσης κατάλληλων πολιτικών συνθηκών καθώς και τους τρόπους παράκαμψης του Συντάγματος και της δικαστικής εξουσίας.
Το πρωτότυπο κείμενο γράφτηκε το 1996. Είναι προφανές πως το ΔΝΤ και ο ΟΟΣΑ, θα έχουν προβεί σε αρκετές «βελτιώσεις» από τότε, αλλά η φιλοσοφία της «εργαλειοθήκης» δεν έχει αλλάξει.

1.      ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΝΤ  ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ.

1.1     Η αυστηρή εφαρμογή ενός προγράμματος λιτότητας, σημείο προς σημείο είναι πολιτικά επικίνδυνη. Ενώ οι στόχοι της προσαρμογής θα πρέπει να επιδιώκονται με κάθε κόστος, η επιλογή του μέσου που θα χρησιμοποιηθεί πρέπει να μπορεί να αλλάξει  ανά πάσα στιγμή. Ένα μέτρο λιτότητας μπορεί να οδηγήσει σε αναταραχή την κοινωνία, στην συνέχεια την λήψη μέτρων καταστολής και στο τέλος την ανάκληση του μέτρου.
(Είναι χαρακτηριστικό πως πρώτα διαρρέεται στο τύπο κάποιο μέτρο και ανάλογα με τις αντιδράσεις που υπάρχουν μπορεί να γίνει τροποποίησή του.)

1.2     Είναι  απαραίτητο, και πάνω απ’ όλα, να υπάρχει μια ομάδα ειδικών,  οι οποίοι μπορούν να παρακολουθούν την εξέλιξη του προγράμματος λιτότητας, βδομάδα τη βδομάδα, προκειμένου να είναι σε θέση να παρεμβαίνουν  όταν και όπου απαιτείται. Συμμετοχή μόνο ξένων, στην ομάδα αυτή που δεν γνωρίζουν την πραγματικότητα κάθε χώρας μπορεί να  οδηγήσει σε άσχημα αποτελέσματα.
(Το γιατί «έλληνες» συμμετέχουν στην κατακρεούργηση ελλήνων και στην καταλήστευση της ίδιας τους της πατρίδας χρήζει ψυχιατρικής εξέτασης, αλλά από παλιότερα παραδείγματα σαν δικαιολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί πως ίσως οι ίδιοι να πιστεύουν πως σώζουν την χώρα τους, ότι κάνουν το καθήκον τους, ότι άλλοι αποφασίζουν και αυτοί απλώς εκτελούν εντολές, ή  τέλος επειδή είναι πολλά τα λεφτά.)

1.3     Κυβερνήσεις στο παρελθόν  εφάρμοσαν επιτυχημένη επικοινωνιακή πολιτική ή υπήρξαν αρκετά δημοφιλής, ήταν όμως ανίκανες σε οικονομικά θέματα με αποτέλεσμα την αποτυχία των προγραμμάτων λιτότητας.
( Οι κυβερνήσεις Καραμανλή αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.)

1.4     Για να έχει επιτυχία ένα πρόγραμμα λιτότητας θα πρέπει η κυβέρνηση θα επιδεικνύει αποφασιστικότητα και άριστη κατανόηση των οικονομικών μηχανισμών.
(Τόσο ο Παπανδρέου όσο και ο Σαμαράς αναγκάστηκαν να διαγράψουν δεκάδες βουλευτές από τα κόμματά τους,  για τα δείξουν την αποφασιστικότητά τους. Ο δε Παπαδήμος εμφανίστηκε σαν ο άριστος γνώστης της κατάστασης της οικονομίας.)

1.5     Κατά την ανάληψη της εξουσίας από μία νέα κυβέρνηση θα πρέπει  αυτή να κατηγορήσει για την ανάγκη λήψης αντιλαϊκών μέτρων  τον προκάτοχό της.
( Το έπραξε αυτό τόσο ο Παπανδρέου το 2009 όσο και ο Σαμαράς το 2012.)

1.6     Το ΔΝΤ από τις  αρχές της δεκαετίας του 1980 συμπέρανε πως για την αντιμετώπιση μίας οικονομικής κρίσης τα σημαντικότερα μέτρα που θα πρέπει να  λαμβάνονται είναι η αποκατάσταση των μακροοικονομικών ανισορροπιών, ιδιαίτερα του ισοζυγίου πληρωμών, μέσω βραχυπρόθεσμων μέτρων, όπως οι  περικοπές του προϋπολογισμού και της αυστηρής νομισματικής πολιτικής  μέσω της υποτίμησης.
(Η ιδιαιτερότητα της Ελλάδος ήταν η συμμετοχή της στο ευρώ και το γεγονός πως δεν μπορούσε να εφαρμοστεί το μέτρο της υποτίμησης άμεσα. Για πρώτη φορά το ΔΝΤ έπρεπε να πειραματιστεί με  το μέτρο της εσωτερικής υποτίμησης σε βάθος χρόνου.)

1.7     Τέσσερεις είναι οι παράγοντές που αλληλεπιδρούν για την εφαρμογή ενός προγράμματος λιτότητας. Η κυβέρνηση κάθε χώρας, οι κοινωνικές ομάδες, οι οικονομικοί παράγοντες καθώς και οι διεθνείς οργανισμοί μαζί με τους δανειστές. Θα πρέπει διαρκώς να λαμβάνονται υπόψη η αλληλεπίδραση  αυτών των παραγόντων.

2.      ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ.

2.1     Τα μέτρα λιτότητας  που εφαρμόζονται θα πρέπει να ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο κοινωνικής αναταραχής.

2.2     Υπάρχει μία  καθυστέρηση  από τρεις έως έξι μήνες, από την ανακοίνωση των μέτρων λιτότητας μέχρι την εμφάνιση   ταραχών, απεργιών ή διαδηλώσεων. Η καθυστέρηση αυτή είναι ενδιαφέρουσα, διότι αποδεικνύει ότι πολιτικές αντιδράσεις εμφανίζεται στο τέλος της  στιγμή που τα μέτρα εφαρμόζονται πράγματι, παρά όταν έχουν ανακοινωθεί. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από την τεχνική φύση της προσαρμογής: όταν η κυβέρνηση ανακοινώνει το πρόγραμμά της και το περιγράφει  σε γενικές γραμμές, οι περισσότεροι από τους  ενδιαφερόμενους  δεν είναι σε θέση να σχηματίσουν σαφή ιδέα των συνεπειών του για αυτούς, ή νομίζουν   ότι θα επηρεαστούν  κυρίως οι άλλοι.

2.3     Η μεταρρύθμιση που χρειάζεται πιο συχνά, και είναι η πιο επικίνδυνη, είναι η αναδιοργάνωση και η  ιδιωτικοποίηση των δημόσιων επιχειρήσεων. Η μεταρρύθμιση αυτή είναι πολύ δύσκολη, επειδή οι εργαζόμενοι σε αυτόν τον τομέα είναι συχνά καλά οργανωμένοι  και ελέγχουν, στρατηγικούς τομείς της οικονομίας.

(Μέχρι σήμερα η μεγαλύτερη αντίδραση που έχει υπάρξει είναι αυτή της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ. Ανάμεσα στους αντιδρώντες είναι και οι τοπικές δημοτικές αρχές. Ανάλογη αντίδραση αναμένεται να υπάρξει και στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ στην Δυτική Μακεδονία.)

2.4     Μεταρρυθμίσεις σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας όπως η ενέργεια και οι μεταφορές θα πρέπει να γίνονται σε μεταγενέστερο στάδιο.
(Τα παραδείγματα της ΔΕΗ  των ΕΛΠΕ και της ΔΕΠΑ  είναι χαρακτηριστικά.)

2.5     Όσο μεγαλύτερη είναι η ανισότητα των εισοδημάτων, τόσο πιο δύσκολο είναι πολιτικά να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα λιτότητας. Η εισοδηματική ανισότητα ευνοεί την κινητοποίηση των φτωχών αστών για διαδηλώσεις.
(Έντονες αντιδράσεις στα μνημόνια υπήρξαν το 2010, το 2011 και το 2012 συνεχώς αποκλιμακούμενες. Το 2013 και το 2014 με την εισοδηματική ισοπέδωση οι αντιδράσεις είναι πλέον ελάχιστες.)

2.6     Η άρση της  επιδότησης ενός προϊόντος που καταναλώνεται μόνο από φτωχές οικογένειες, για ένα μικρό δημοσιονομικό κέρδος, αποτελεί πρωταρχικό  παράδειγμα ενός αναποτελεσματικού μέτρου. Αντίθετα, μια σφιχτή νομισματική πολιτική, η οποία  μειώνει αποτελεσματικά τη συνολική ζήτηση χωρίς να προκαλείται αναταραχή, είναι πολύ επιθυμητή.
(Παράδειγμα αποτελεί η αύξηση των τιμών των καυσίμων. Επίσης είναι εντυπωσιακό πως σκοπός του προγράμματος λιτότητας είναι η μείωση της ζήτησης και συνεπώς η μείωση του ΑΕΠ και η αύξηση της ανεργίας.)

3       . ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ.

3.1     Κάθε Κυβέρνηση, με την ανάληψη της εξουσίας έχει μία περίοδο χάριτος, τεσσάρων ως έξι μηνών , κατά τη διάρκεια της  οποίας έχει την ανοχή της κοινής γνώμης.
(Κατά την διάρκεια της βραχύβιας  κυβέρνησης Παπαδήμου πέρασαν τα πιο σκληρά μέτρα χωρίς σχεδόν  καμία αντίδραση)

3.2     Οι αντιδράσεις ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό ανάλογα με το είδος του  μέτρου. Εκείνα τα οποία έχουν  τις περισσότερες φορές οδηγήσει σε διαδηλώσεις είναι εκείνα που επηρεάζουν το σύνολο του  πληθυσμού, δηλαδή οι αυξήσεις των τιμών, όποια και αν είναι η αιτία (μειωμένες επιδοτήσεις, αύξηση της έμμεσων φόρων ή υποτίμηση).

3.3     Οικονομικά μέτρα με το ίδιο δημοσιονομικό όφελος μπορούν να προκαλέσουν διαφορετικό βαθμό αντιδράσεων και διαφορετικό βαθμό πολιτικής αντιπαράθεσης.

3.4     Τα σοβαρά επεισόδια είναι ιδιαίτερα αυξημένα στους αστικούς πληθυσμούς οι οποίοι είναι συγκεντρωμένοι , σε σχέση με τους αγροτικούς οι οποίοι είναι διασκορπισμένοι.

3.5     Το επίπεδο των διαμαρτυριών είναι τρεις φορές μεγαλύτερο σε ένα δημοκρατικό καθεστώς απ΄ότι σε στρατιωτικό καθεστώς. Τα στρατιωτικά καθεστώτα λόγω της αυξημένης καταστολής έχουν αυξημένο κόστος συντήρησης του κατασταλτικού μηχανισμού, αυξημένη εξάρτηση από τον στρατό και την αστυνομία και κάποια στιγμή νομοτελειακά έρχεται η πτώση τους. Οι κυβερνήσεις σε δημοκρατικά καθεστώτα απλώς αλλάζουν.

3.6     Μικρές ομάδες εργαζομένων σε καίριους τομείς της οικονομίας, όπως την ενέργεια, τις μεταφορές και τα ορυχεία μπορούν να προκαλέσουν με τις αντιδράσεις τους λόγω της μείωσης των μισθών, παράλυση της οικονομίας και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση με ιδιαίτερη προσοχή.

3.7     Δεν υπάρχει άμεση συσχέτιση του οικονομικού επιπέδου μιας χώρας με το βαθμός κοινωνικής αντίδρασης στην λήψη των μέτρων λιτότητας. Δηλαδή η αντίδραση των πολιτών  και η εμφάνιση εξεγέρσεων μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και σε θεωρητικά αναπτυγμένες χώρες.

4.      ΜΕΤΡΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ.

4.1     Οι περικοπές στα κονδύλια των δημόσιων  επενδύσεων  σπάνια προκαλούν οποιαδήποτε αντίδραση, παρόλο που οδηγούν στην μείωση των θέσεων εργασίας  και θέτουν σε κίνδυνο την μακροπρόθεσμη ανάπτυξη.

(Οι περικοπές στις δημόσιες επενδύσεις είναι τεράστιες χωρίς να γίνεται καμία αναφορά στις θέσεις εργασίας που χάθηκαν. Μεγάλο τμήμα των αρνητικών ρυθμών ανάπτυξης, οφείλεται στις περικοπές αυτές. Αυτοσκοπός των προγραμμάτων λιτότητας είναι η αύξηση της ανεργίας μέσω της οποίας επιτυγχάνεται η μείωση των μισθών.)

4.2     Οι οικοδομικές επιχειρήσεις  υποφέρουν σε μεγάλο βαθμό από αυτές τις περικοπές, οδηγούνται  πολλές  σε πτωχεύσεις και απολύσεις, αλλά στον τομέα αυτόν, που αποτελείται  κυρίως από μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις  δεν υπάρχει ουσιαστικά κανένα πολιτικό κόστος από την εξαφάνισή του.
(Η κατάρρευση του κλάδου της οικοδομής ήταν μελετημένη και παρόλο που χάθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας δεν υπήρξε καμία αντίδραση)

4.3     Η χρεωκοπία των επιχειρήσεων δεν προκαλεί καμία κοινωνική αντίδραση.

4.4     Οι  περικοπές στις λειτουργικές δαπάνες του Δημοσίου (εκτός των μισθών), δεν οδηγούν σε αναταραχή.
(Κανείς δεν θα ενδιαφερθεί αν σε κάποια δημόσια υπηρεσία δεν υπάρχει χαρτί για εκτύπωση.)

4.5     Δεν προκαλούν ιδιαίτερες αντιδράσεις η πολιτική της «απελευθέρωσης» της αγοράς στην γεωργία καθώς και του χρηματοπιστωτικού τομέα.
(Τα αλλεπάλληλα νομοσχέδια σχετικά με τις τράπεζες πέρασαν σχεδόν απαρατήρητα. Τώρα μόνο υπάρχουν  κάποιες αντιδράσεις.)

5       . ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΑΠΕΡΓΙΩΝ.

5.1     Οι απεργίες δεν αποτελούν σημαντικό πολιτικό κίνδυνο για την κυβέρνηση. Συνήθως συμμετέχουν οι καλύτερα αμειβόμενοι εργαζόμενοι και όχι η ιδιαίτερα φτωχοί. Οι απεργίες δεν αποτελούν από μόνες τους, κίνδυνο αμφισβήτησης τους καθεστώτος. Το πρόβλημα  με τις απεργίες είναι πως ενθαρρύνουν τους πολίτες να συμμετέχουν σε διαδηλώσεις, οι οποίες μπορούν να καταλήξουν σε καταστολή από τις δυνάμεις ασφαλείας.
 (Είναι γεγονός πως ή απεργία ως τρόπος διαμαρτυρίας έχει εκφυλιστεί με την συμμετοχή μόνο των συνδικαλιστών.)

5.2     Θα πρέπει να αποφεύγονται οι γενικές απεργίες στον Δημόσιο τομέα.
(Με την πλειοψηφία των μελών της ηγεσίας της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ να ανήκουν στο κυβερνητικό στρατόπεδο, ο στόχος αυτός επιτευχτεί καθώς  τα τέσσερα τελευταία χρόνια οι γενικές απεργίες που προκηρύχθηκαν ήταν ελάχιστες, συνεχώς μειωμένες και με υπονόμευσης της πραγματοποίησής τους εκ των έσω.)

5.3     Οι απεργίες των δασκάλων και των καθηγητών δεν αποτελούν από μόνες τους απειλή για την Κυβέρνηση στον βαθμό που δεν οδηγούν σε διαδηλώσεις των μαθητών. Μία απεργία όμως των εφοριακών μπορεί να προκαλέσει μείωση εσόδων του κράτους.
( Η συμμετοχή των δασκάλων σε απεργιακές κινητοποιήσεις ήταν ελάχιστη των καθηγητών κάπως μεγαλύτερη, οι  κινητοποιήσεις μαθητών σχεδόν απαγορεύονται ενώ οι φοιτητές στην πλειοψηφία τους είναι απόλυτα υπνωτισμένοι.)

6       .   ΜΕΘΟΔΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ.

6.1     Οι αυξήσεις των τιμών θα πρέπει να σχεδιάζονται με μεγάλη προσοχή με σύνεση και καλή στρατηγική επικοινωνίας.

(Οι αυξήσεις των τιμών ονοματίζονται και απελευθέρωση της αγοράς.)
6.2      Αυξήσεις τιμών σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες, καθώς και περικοπές των καθαρών αποδοχών (μετά τη φορολογία), συχνά προκαλούν σοβαρές ταραχές με αποτέλεσμα σε έναν κύκλο των απεργιών και διαδηλώσεων.

6.3     Οι αυξήσεις των τιμών δεν θα πρέπει να γίνονται την περίοδο που τα νοικοκυριά αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες δυσκολίες, όπως το τέλος του μήνα. Επίσης θα πρέπει να  αποφεύγονται αυξήσεις τιμών κατά την διάρκεια των θρησκευτικών εορτών.

6.4     Λόγω του υψηλού κινδύνου αναταραχής στις φτωχότερες περιοχές, στα πρώτα στάδια των μέτρων λιτότητας θα πρέπει να αποφεύγεται η αύξηση  των τιμών των ειδών βασικής ανάγκης ή να εφαρμόζονται  οι αυξήσεις πολύ προσεκτικά. Τα προϊόντα αυτά δεν είναι μόνο τα τρόφιμα, αλλά και το νερό, το  ηλεκτρικό ρεύμα,  οι μεταφορές, τα φάρμακα και τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται για το μαγείρεμα και τη θέρμανση.

(Πράγματι όλες οι αυξήσεις πραγματοποιήθηκαν χωρίς ιδιαίτερες αντιδράσεις. Μόνο στην περιοχή της Φλώρινας υπήρξε οργανωμένη αντίδραση για την αύξηση στην τιμή του πετρελαίου θέρμανσης. Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίον  εφαρμόστηκαν οι αυξήσεις στις τιμές των φαρμάκων με την μείωση σε ορισμένα της ονομαστικής τους τιμής αλλά με την χρέωση 1€ ανά συνταγή κλπ. )

7       .  ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΤΑΛΛΗΛΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ.

7.1     Η πολιτική επιτυχία ενός προγράμματος λιτότητας  εξαρτάται από δύο παράγοντες: την υποστήριξή της από ένα  ευνοϊκό  συνασπισμό  δυνάμεων καθώς και την θεσμική σταθερότητα.

7.2     Η κυβέρνηση για να έχει επαρκή περιθώρια ελιγμών, θα πρέπει να αποτελείται από ένα ή δύο μεγάλα κόμματα με  κοινοβουλευτική πλειοψηφία και όχι από ένα συνασπισμό μικρών κομμάτων, ο οποίος δεν παρέχει την δυνατότητα ελιγμών.

(Η μονοκομματική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, του 2009,  άντεξε μόνη της σχεδόν δυο χρόνια. Στην συνέχεια έχουμε κυβερνήσεις με την συμμετοχή κυρίως του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. και με το άλλοθι της δημοκρατικής νομιμοποίησης του ΛΑΟΣ και της ΔΗΜΑΡ. Με την κατάρρευση συνεπώς της εκλογικής δύναμης του ΠΑΣΟΚ είναι αναγκαία η δημιουργία ενός πολιτικού κόμματος που να καλύψει το κενό του ΠΑΣΟΚ. Τέτοιο κόμμα ίσως να αποτελέσει το ΠΟΤΑΜΙ.)

7.3     Οι εκλογές για διαφορετικούς λόγους θα πρέπει να γίνονται ταυτόχρονα έτσι ώστε να αποφεύγεται μία σειρά εκλογικών αναμετρήσεων, να παίρνουν την  μορφή δημοψηφίσματος για το πρόγραμμα λιτότητας.
(Πέραν της τριπλής εκλογής αναμέτρηση του Μαΐου –Ευρωβουλής, Δήμων και Περιφερειών- είναι πολύ πιθανόν να υπάρξουν ταυτόχρονα και βουλευτικές εκλογές. Πιθανότατα τη δεύτερη Κυριακή των εκλογών στις 25 Μαΐου ή μία βδομάδα αργότερα έτσι ώστε να υπάρχει η μέγιστη δυνατή αποχή. Η πιθανή εκλογική μάχη για την ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας στις αρχές του 2015 αποτελεί ένα ακόμα θέμα που ενισχύει το ενδεχόμενο βουλευτικών εκλογών τον Μαΐου και όχι το φετινό φθινόπωρο.)

7.4     Η προσφυγή σε δημοψήφισμα συνιστάτε  έτσι ώστε να χρησιμοποιηθεί ως μέσο προπαγάνδισης του κυβερνητικού έργου και ως μέσο διάσπασης ενός πιθανού συνασπισμού των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
(Η αναφορά του Παπανδρέου για δημοψήφισμα εντάσσετε στο παραπάνω σκεπτικό.)

7.5     Σε περίπτωση διαδηλώσεων και χρήσης κατασταλτικών δυνάμεων ένα δημοψήφισμα ηρεμεί το πολιτικό κλίμα και παρέχει την δυνατότητα στους πολίτες της κατ΄επίφασης δημοκρατικής επιλογής.
(Σε περίπτωση που εκτραχυνθεί η κατάσταση από άποψη αντιδράσεων, το δημοψήφισμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ύστατη επιλογή. Με τα τωρινά δεδομένα είναι απίθανο να υπάρξει κάποιο δημοψήφισμα.)

7.6     Οποιαδήποτε ξένη επέμβαση μπορεί να οδηγήσει σε εθνικιστικές αντιδράσεις να γίνει  αντικείμενο εκμετάλλευσης από την αντιπολίτευση  και θα πρέπει να αποφεύγεται.
(Είναι χαρακτηριστικό πως τα τέσσερα τελευταία χρόνια, δεν υπήρξαν ιδιαίτερες εντάσεις τόσο με την Τουρκία όσο και με τα Σκόπια. Βέβαια ως τελευταίο μέσο πίεσης ένα θερμό επεισόδιο δεν μπορεί να αποκλειστεί.)

8       .  ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.

8.1     Η πείρα από άλλες χώρες έδειξε πως το Σύνταγμα κάθε χώρας μπορεί να  αποτελέσει σοβαρό εμπόδιο στην εφαρμογή των προγραμμάτων λιτότητας.
8.2     Είναι επιβεβλημένες τροποποιήσεις του Συντάγματος που αποσκοπούν στην αύξηση του χρόνου ζωής της κυβέρνησης, την μεταβολή του  εκλογικού συστήματος, του τρόπου διενέργειας των δημοψηφισμάτων καθώς και  του τρόπου άσκησης του  δικαιώματος της  απεργίας.
(Η συζήτηση που έχει αρχίσει για την αναθεώρηση του Συντάγματος αποτελεί μνημονική δέσμευση και τεχνηέντως αναφέρετε πως θα γίνει για την μείωση κυρίως των βουλευτών από 300 σε 200.Είναι χαρακτηριστικό πως αναφορά για την αναθεώρηση του Συντάγματος έχει κάνει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ενδεικτικό της σπουδαιότητας που δίνει η τρόικα στο θέμα.)
8.3     Ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας με την δυνατότητα προσωρινών ειδικών εξουσιών. Εκ των υστέρων έλεγχος των μέτρων λιτότητας από την δικαστική εξουσία. Ο εκ των προτέρων έλεγχος των μέτρων λιτότητας από το δικαστικό σώμα μπορεί να μπλοκάρει την εφαρμογή του προγράμματος.
(Οι συνεχείς Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι δικαστική εξουσία αργοπορεί χαρακτηριστικά να ελέγξει την νομιμότητα και την συνταγματικότητα των μνημονικών νομοθετημάτων. Σε περίπτωση που κάποια διάταξη κριθεί αντισυνταγματική ψηφίζεται μία νέα παραπλήσια στην Βουλή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το χαράτσι της ΔΕΗ.)
8.4     Στις χώρες όπου τα μέλη του Κοινοβουλίου εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα, είναι ευκολότερη η εφαρμογή των μέτρων λιτότητας σε σχέση με τις χώρες όπου η εκλογή γίνεται με αναλογικό τρόπο.
( Στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε το κόλπο με το μπόνους των 50 εδρών για το πρώτο κόμμα και το πλαφόν του 3%  για την είσοδο στην Βουλή ενός κόμματος έτσι ώστε να είναι το λιγότερο αναλογικό το πραγματικό εκλογικό σύστημα. Είναι επιθυμητό να υπάρχουν πολλά κόμματα που δεν ξεπερνούν το όριο του 3%.)

9       . ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

9.1     Διαρκώς να αναφέρεται πως οι ευπαθείς ομάδες θα προστατεύονται από τις δυσμενείς επιπτώσεις των μέτρων λιτότητας.
(Είναι διαρκής η προσπάθεια ανάδειξης του ενδιαφέροντος της κυβέρνησης για τις ευπαθείς ομάδες. Επίσης στην προσπάθεια  προστασίας των ομάδων αυτών, συμμετέχουν και πλήθος φιλανθρωπικών οργανώσεων καθώς και οι μεγάλες εταιρείες με τα προγράμματα κοινωνικής ευθύνης.)
9.2     Το σύνθημα ΝΑΙ στην λιτότητα, ΟΧΙ στην εξαθλίωση θα πρέπει να χρησιμοποιείται με επιδεξιότητα από την κυβέρνηση για να καθησυχάσει την κοινή γνώμη και για να δηλώσει το ενδιαφέρον της, για τους φτωχούς.
9.3     Μετά την περίοδο χάριτος της κάθε κυβέρνησης  και αφού έχουν εφαρμοστεί τα μέτρα λιτότητας η κυβέρνηση θα πρέπει να αναφέρεται με αισιοδοξία, για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην οικονομία καθώς και για την  επερχόμενη ανάκαμψη.
(Τις τελευταίες ημέρες συνεχώς ακούγονται αισιόδοξα μηνύματα από την Κυβέρνηση. Πιθανόν να είναι και προάγγελος βουλευτικών εκλογών.)
9.4     Έξυπνα παραδείγματα όπως η μείωση του αριθμού των αυτοκινήτων του Δημοσίου θα πρέπει να επισημαίνονται διαρκώς.
(Στην Ελλάδα παράδειγμα αποτελεί η μείωση του μισθού των βουλευτών.)
9.5      Θα πρέπει διαρκώς η κυβέρνηση να αναφέρει πως τα μέτρα λιτότητας επιβλήθηκαν από το εξωτερικό κατόπιν συμφωνίας και θα πρέπει να εφαρμοστούν είτε αυτό αρέσει είτε όχι.
9.6     Μετά την εφαρμογή των μέτρων λιτότητας θα πρέπει η κυβέρνηση να σχηματίσει υπέρ της, ένα συνασπισμό συμφερόντων από όσους επωφελήθηκαν από την εφαρμογή των μέτρων λιτότητας δηλαδή τους επιχειρηματίες αγρότες, τους εργαζόμενους σε εξαγωγικές επιχειρήσεις, όσους επωφελήθηκαν  από διάφορα συνοδευτικά κοινωνικά μέτρα. Η κυβέρνηση θα πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να ενώσει τις ομάδες αυτές σε ένα κοινό μέτωπο.
9.7     Για να αποφευχθούν οι  ταραχές, η κυβέρνηση θα πρέπει να καταβάλει ιδιαίτερη προσπάθεια για να  ενημέρωση της κοινής γνώμης, εξηγώντας το λόγο για τις αυξήσεις των τιμών, τη δημοσίευση καταλόγων  συνιστώμενων τιμών, τη διενέργεια πολλών ελέγχων των τιμών, οι οποίοι θα  ακολουθούνται  ενδεχομένως από νομική δράση κατά  των καταστηματαρχών  που αύξησαν τις τιμές τους περισσότερο από άλλους.
( Παράδειγμα αποτελεί  η τακτική που ακολουθήθηκε με την μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση.)
9.8     Μέτρα θα  πρέπει να ληφθούν υπέρ των φτωχότερων τμημάτων του πληθυσμού: επιδοτήσεις των μεταφορών, δωρεάν σχολικά γεύματα και ενισχύσεις για τους ανέργους και τους ηλικιωμένους.
9.9     Οι εργαζόμενοι με τις απολύσεις δεν θα πρέπει να οδηγούνται σε απόγνωση. Θα πρέπει να διατεθούν κεφάλαια για την επανεκπαίδευσή τους.

10      ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ.

10.1    Η κυβέρνηση θα πρέπει να προβαίνει σε παραχωρήσεις σε ορισμένους κλάδους των δημοσίων υπάλληλων έτσι ώστε να αποφευχθεί ο σχηματισμός ενός κοινού μετώπου εναντίον της. Μπορεί σε ορισμένους τομείς εργαζομένων να δοθούν ακόμα και αυξήσεις προκειμένου να αποφευχθεί η δημιουργία κοινού μετώπου.
10.2     Η  κυβέρνηση  θα πρέπει να βρίσκει  τρόπους  έτσι ώστε τα μέτρα λιτότητας που επηρεάζουν ισότιμα όλες τις κοινωνικές ομάδες, να αποφεύγονται. Τα μέτρα θα πρέπει να προκαλούν διακρίσεις ανάμεσα στις κοινωνικές ομάδες, έτσι ώστε να μην υπάρχει ενδεχόμενο συσπείρωσής τους, αλλά και να επιτυγχάνεται η  υποστήριξη από ένα  τμήμα του πληθυσμού.
10.3    Είναι σχεδόν αδύνατον η κυβέρνηση να έχει απέναντι της όλες τις ομάδες του πληθυσμού. Θα πρέπει διαρκώς να εφευρίσκει συμμάχους και εχθρούς.
10.4    Από τις μειώσεις των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων θα πρέπει να αποφεύγεται η μείωση των μισθών των στρατιωτικών και των αστυνομικών.

ΠΗΓΗ

150 άτομα την ημέρα πεθαίνουν στην Ελλάδα από άνοιγμα φακέλου







Συγκλονιστικά τα αποτελέσματα της έρευνας της Fakelostat για την προέλευση των θανάτων στην Ελλάδα.

Το 2017, πεθαίνουν συνολικά 438 άτομα την ημέρα στην Ελλάδα των μνημονίων. Το 1/3 σχεδόν αυτών των θανάτων προέρχεται άπο φάκελο και ειδικότερα κατά το άνοιγμα αυτού.Έτσι όπως παρατηρεί η έρευνα, 59 άτομα την ημέρα πεθαίνουν κατά το άνοιγμα φακέλου από Τράπεζα (με την Πειραιώς να αφορά το 62% αυτών), ενώ 42 άτομα την ημέρα πεθαίνουν από άνοιγμα φακέλου της ΔΕΗ (με τους εκκαθαριστικούς να αφορούν την πλειοψηφία αυτών).Τέλος 28 και 18 άτομα αντίστοιχα πεθαίνουν από άνοιγμα φακέλου από την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Η έρευνα καταλήγει πως με το ρυθμό αυτό και έτσι όπως αυξάνονται οι φόροι και τα χαράτσια στην Ελλάδα, υπολογίζει πως δεν θα μείνει άνθρωπος μέχρι το 2060 που θα πρέπει να αποπληρωθούν οι τελευταίες δόσεις των δανείων που έχουν παρθεί εώς τώρα.
Ιδιαίτερα ανησυχείς είναι οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι που είδαν πως μπορεί να είναι εύκολο, λόγω της μηδενικής αντίστασης από πλευράς κυβερνήσεων, να επιβάλλονται άγρια μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι απαραίτητα καλό, μιας και εκτός από τη βιωσιμότητα του χρέους πρέπει να διασφαλιστεί εώς ένα βαθμό φυσικά και η βιωσιμότητα αυτού που θα κληθεί να αποπληρώσει αυτό το χρέος.
Με τον πληθυσμό στην Ελλάδα να απειλείται με αφανισμό τα επόμενα 40 χρόνια, η Γερμανία σκέφτεται να μεταθέσει το ζήτημα του χρέους για το Eurogroup της 15ης Ιουνίου του 2060.

Μέχρι και οι Γερμανοί... απηύδησαν: Σόιμπλε παραιτήσου!


Μέχρι και οι Γερμανοί... απηύδησαν: Σόιμπλε παραιτήσου!



ΑΝ ΕΙΧΕ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΣΚΛΗΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΣΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΖΗΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΤΟΤΕ Ο ΣΟΙΜΠΛΕ ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΛΕΕΙ Ο ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ


Τα «τερτίπια» του Γερμανού υπουργού Οικονομικών που θέλει επιβολή λιτότητας διαρκείας στον ευρωπαϊκό Νότο, έχουν κάνει μέχρι και τους Γερμανούς να τον αποδοκιμάζουν!

Σε δημοσίευμά της η εφημερίδα Tageszeitung, αναφέρει ότι αν είχε επιβληθεί στους Γερμανούς ένα πρόγραμμα λιτότητας τόσο «καταστροφικό» όσο αυτό που επιβλήθηκε στους Έλληνες, τότε «ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν θα ήταν πια υπουργός. Μάλιστα, τον καλεί να παραιτηθεί!
Το άρθρο αναδημοσιεύει η Deutsche Welle και έχει τίτλο «50 χρόνια δουλείας» και αναφέρεται στα μνημόνια με τα οποία έχει δεθεί «χειροπόδαρα» η Ελλάδα.«Αυτή τη φορά η αγωνία δεν οφείλεται σε Έλληνα υπουργό Οικονομικών, αλλά στον Γερμανό Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Εκείνος στέκεται εμπόδιο σε μια συμφωνία στο Eurogroup. Η αρνητική του στάση εγκυμονεί, ωστόσο, κινδύνους γιατί χωρίς ελαφρύνσεις το ΔΝΤ δεν θέλει να συμμετάσχει στο πρόγραμμα και χωρίς το Ταμείο ο Σόιμπλε δεν προτίθεται πια να βοηθήσει την Ελλάδα. Ο γόρδιος δεσμός δεν είναι εύκολο να λυθεί. Και δεν είναι σίγουρο ότι θα βρεθεί διέξοδος τις επόμενες εβδομάδες», σημειώνεται.Στο δημοσίευμα αναφέρεται: «Ο Σόιμπλε έστησε παγίδα στους δανειστές, η οποία ενδέχεται να αποδειχθεί μοιραία. Το τίμημα το πληρώνουν για μια ακόμα φορά οι Έλληνες, που θα βιώσουν στο πετσί τους τα νέα μέτρα λιτότητας. Σε περίπτωση που είχε επιβληθεί σε Γερμανούς ένα τόσο καταστροφικό πρόγραμμα, ο Σόιμπλε δεν θα ήταν πια υπουργός. Όμως, η πραγματικότητα είναι ακόμα χειρότερη. Για να κερδίσει την εύνοια του ΔΝΤ, το Eurogroup θέλει να πιέσει την Ελλάδα να αποδεχθεί ότι θα πετυχαίνει υψηλά πλεονάσματα μέχρι το 2060. Στην πράξη αυτό σημαίνει 50 χρόνια δουλείας. Η κρίση που ξεκίνησε το 2010 θα βασανίζει ακόμα πολλές γενιές Ελλήνων. Και όλα αυτά μόνο και μόνο επειδή ο Σόιμπλε είναι υπουργός Οικονομικών. Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα να παραιτηθεί», καταλήγει η εφημερίδα.


Read more: http://www.newsbomb.gr/oikonomia/news/story/794767/mexri-kai-oi-germanoi-apiydisan-soimple-paraitisoy#ixzz4hzS9YunM

Ναυάγιο στο Eurogroup: Ο απόλυτος εξευτελισμός


Ένα ακόμη ναυάγιο, ένα ακόμη Βατερλό χρεώνεται στην κυβέρνηση της αριστεράς και στον μέγα διαπραγματευτή Ευκλείδη Τσακαλώτο. Η συνάντηση, δεν κατέληξε σε καμιά συμφωνία, όχι μόνο για το χρέος αλλά ούτε καν για την αξιολόγηση που δεν έκλεισε και δεν αποφασίστηκε εκταμίευση της δόσης. Ο Τσακαλώτος πήγε να τους πάρει τα… σώβρακα με το μνημόνιο που ψήφισαν αλλά τελικά φεύγει με άδεια χέρια.

Ο δε Τσίπρας έβαλε στη ναφθαλίνη τη γραβάτα και μάλλον πρέπει να βάλει καμιά θηλιά να τη σφίξει να γλιτώσουμε.Είναι τόσο αστείοι στην κυβέρνηση που όλο το απόγευμα διέδιδαν ότι ο πρωθυπουργός είναι έξαλλος και απειλεί μέχρι και με παραίτηση αν δε βρεθεί οριστική λύση στο θέμα του χρέους. Μακάρι να ήταν αληθινές οι φήμες και να είχε παραιτηθεί ο Αλέξης, όμως, επρόκειτο για troll του ΣΥΡΙΖΑ που ήθελαν να δείξουν πόσο σκληρή είναι η Αθήνα απέναντι στους δανειστές.Ο Σόιμπλε δεν τρόμαξε με την «απειλή» κι ένα ακόμη Γιούρογκρουπ δεν έφερε το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Όποια συζήτηση, όποια διατύπωση για το ελληνικό χρέος μετατίθεται για τις 15 Ιουνίου και μάλιστα δεν συμφωνήθηκε ούτε καν έκτακτη συνεδρίαση, σημάδι ότι το χάσμα είναι μεγάλο, ειδικά μεταξύ ΔΝΤ και Βερολίνου.Ο λευκός καπνός δεν βγήκε, μάλλον βγήκε μαύρος και το θρίλερ συνεχίζεται. Ούτε και τον Ιούνιο μην περιμένετε θεαματικές αλλαγές, ό,τι είναι να αποφασιστεί θα αποφασιστεί μετά τις γερμανικές εκλογές και θα ισχύσει μετά το τέλος του τρίτου μνημονίου, από το καλοκαίρι του 2018 και μετά δηλαδή. Μάλιστα, κλείδωσαν και τα πρωτογενή πλεονάσματα για πέντε χρόνια στο 3,5% δεσμεύοντας τη χώρα για πολύ καιρό σε μια συνεχή λιτότητα και επιτροπεία.
Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε τους… ναυαγούς της χθεσινής ημέρας. Όλη η κυβέρνηση βεβαίως που διέδιδε όλες αυτές τις ημέρες ότι είναι σίγουρη η συμφωνία. Και τελικά δεν πήρε ούτε τη δόση.Ειδικά ο Τσίπρας και ο Τσακαλώτος αν είχαν τσίπα θα έπρεπε να κρυφτούν και να μην ξαναβγούν για μήνες. Τι να πουν οι κακόμοιροι που τα έχουν διαλύσει όλα; Που ψήφισαν με τα τέσσερα και δεν κατάφεραν να πάρουν τίποτε;
Ναυαγοί και οι 153 βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ που ψήφισαν σαν στρατιωτάκια την περασμένη Πέμπτη αλλά δεν πήραν απολύτως τίποτε.Ο Μοσκοβισί επίσης είναι ναυαγός και άσχετος αφού ήταν σίγουρος ότι κλείσαμε. Είναι καλύτερο να πάει σπίτι του, περισσότερο κακό κάνει.Ναυαγοί και στην ΕΡΤ, στο Μαξίμου, στο ΑΠΕ και στα λοιπά… troll που είχαν στήσει φιέστες για να πανηγυρίσουν την έξοδο από τα μνημόνια. Τους παραδίδουμε στη χλεύη του ελληνικού λαού. Είναι τόσο καραγκιόζηδες που δεν έχουμε και πολλά να πούμε.


Φορολογικό σοκ για ανέργους, φοιτητές και νοικοκυρές που εισπράττουν ενοίκια


Δυσβάσταχτους φόρους θα επωμιστούν χιλιάδες ιδιοκτήτες που το 2016 έλαβαν χαμηλά εισοδήματα από ενοίκια ή και ακόμα χαμηλότερα από περιστασιακή απασχόληση. Οι υπηρεσίες της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων κατά την εκκαθάριση των φορολογικών δηλώσεων προσδιορίζουν το ύψος των φορολογητέων εισοδημάτων με βάση τα τεκμήρια διαβίωσης…  
Φορολογικό σοκ αναμένει όμως και τους δικαιούχους πολύ μικρών ποσών οικογενειακών επιδομάτων του ΟΓΑ, οι οποίοι το 2016 απέκτησαν ταυτόχρονα και πολύ χαμηλά εισοδήματα από ενοίκια. Όπως αποκαλύπτει ο «Ελεύθερος Τύπος», στις περιπτώσεις αυτές, επειδή τα δηλούμενα εισοδήματα είναι πάρα πολύ χαμηλά, οι υπηρεσίες της πρώην Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων και νυν Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, κατά την εκκαθάριση των φορολογικών δηλώσεων προσδιορίζουν το ύψος των φορολογητέων εισοδημάτων με βάση τα τεκμήρια διαβίωσης. Δηλαδή, σε κάθε τέτοια περίπτωση λαμβάνουν υπόψη τους το ελάχιστο τεκμήριο διαβίωσης των 3.000 ευρώ που ισχύει για τον άγαμο φορολογούμενο ή των 2.500 ευρώ που ισχύει για τον έγγαμο και προσθέτουν στο ποσό αυτό τυχόν επιπλέον ποσά τεκμηρίων διαβίωσης, εφόσον ο φορολογούμενος διέμεινε, κατά τη διάρκεια του 2016, σε κατοικία ιδιόκτητη, ενοικιαζόμενη ή δωρεάν παραχωρηθείσα ή εφόσον κατείχε και κάποιο Ι.Χ. αυτοκίνητο.Στη συνέχεια, η πρόσθετη διαφορά φορολογητέου εισοδήματος, που προκύπτει λόγω της εφαρμογής των τεκμηρίων διαβίωσης, φορολογείται όχι με την ευνοϊκή κλίμακα υπολογισμού του φόρου, η οποία ισχύει για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους και προβλέπει αφορολόγητο όριο εισοδήματος 6.636 - 9.545 ευρώ, αλλά με την κλίμακα φορολόγησης των εισοδημάτων από επιχειρηματικές δραστηριότητες, βάσει της οποίας το φορολογητέο εισόδημα υπόκειται σε φόρο υπολογιζόμενο με συντελεστή 22% από το πρώτο ευρώ.Έτσι, όπως αναφέρει το δημοσίευμα της εφημερίδας, η πρόσθετη διαφορά φορολογητέου εισοδήματος που προκύπτει βάσει των τεκμηρίων διαβίωσης σε όλες αυτές τις περιπτώσεις φορολογουμένων επιβαρύνεται με φόρο 22%. Στη συνέχεια επί του φόρου που προκύπτει επιβάλλεται και προκαταβολή φόρου με συντελεστή αυξημένο από 75% σε 100%.